Δημοτικό σχολείο ...τα καλύτερα 6 χρόνια της ζωής μας!

Δημοτικό σχολείο ...τα καλύτερα 6 χρόνια της ζωής μας!

  • Σάββατο 13 Μαίου 2017

Κείμενο: Χρ.Κ.

Πήγαμε Α' Δημοτικού το 68-69. Αρχή Δικτατορίας. Μακρό προ βραχέος και ... η Ελένη με δασεία. Ο Μίμης, ή ¶ννα και Πατρίς - Θρησκεία - Οικογένεια . Η Γιαγιά να φυσάει την φωτιά , το γάλα να ξεχυλίζει απ το κατσαρολάκι κι ο στρατιώτης των Βαλκανικών πολέμων να ξεκουράζεται παρέα με ... το "Γιούσουρι".

Η Κυρία Ζαχαρούλα στις πρώτες τάξεις και η Καθαρεύουσα τόσο άβολη που "τα βρήκα" μαζί της "κοπανώντας" σε κάθε μα κάθε κατάληξη και ένα ν για να 'μαι ήσυχος. Ξυλάκια για την Αριθμητική και όμορφες εικόνες με τους ¶θλους του Ηρακλή, αγοραστές απ το βιβλιοπωλείο, που τις κολλούσαμε με αλευρόκολλα στο τετράδιο της Μυθολογίας. Ζωολογία , Φυτολογία και Συνομοταξίες . Τριγύρω στην τάξη οι χάρτες, με αυτόν του Γεροχρόνου με τους 12 μήνες να δεσπόζει και εμένα να ταυτίζομαι κρυφά με τον Κουτσοφλέβαρο και τον Μάρτη που πότε έκλαιγε και πότε γελούσε. Οι γκοφρέτες Μέλο από το κυλικείο με τις κάρτες των Μεγάλων Εξερευνητών για να κολλήσουμε στο άλμπουμ και να κερδίσουμε δώρο Μπάλλα ποδοσφαίρου. Τις ανταλλάσαμε ή τις παίζαμε "στα ζάρια" .

 Η εσωτερική σκάλα μέχρι την τάξη του Α' ορόφου που ανεβοκατεβαίναμε για τα διαλείμματα και ανεβαίναμε με άγχος όταν αργούσαμε. Οι πρωινές προσευχές μπροστα στα μάτια μαθητών δύο σχολείων. Τα πρωινά και απογευματινά μαθήματα που μας έφερναν στο σπίτι μας σκοτάδι όταν ήταν Χειμώνας. Παιχνίδια στην αυλή : Το καπιτόλιο με τις τρύπες στο χώμα και τους βόλους. Η τρίλιζα με τις 3 πετρούλες ο καθένας και το κότσι με το χάσι-χάσι και την λουρίδα της τιμωρίας.

 Ο Μπλεκ κι ο Τιραμόλα , τα Εικονογραφημένα Κλασσικά. Οι εκδρομές στον Αράπη ή στο Μοναστήρι των Καλογριών με τον φόβο του ερημίτη " Αλβανού" που έμενε στο ρέμα. Οι πρόχειρες σαΐτες από χαρτί που αμολάγαμε αντικαθιστώντας τους χαρταετούς. Το "Πιστεύω μου" του Παπαδόπουλου πίσω από το τζάμι της ξύλινης βιβλιοθήκης. Η βέργα να πονάει στα χέρια πιο πολύ με το κρύο, το κήρυγμα περί "κακοδαιμονίας της ελληνικής φυλής από τους εμφυλίους πολέμους" και ή χορωδία του Ελευθέριου Πετράκη με τις πολύωρες πρόβες.

Η κλάρα του πανύψηλου σχολικού ευκάλυπτου που έπεσε στην αυλή με θόρυβο (ευτυχώς είμασταν στις τάξεις) όταν ακούμπησε στα καλώδια της ΔΕΗ που πέρναγαν ακριβώς έξω από την μάντρα του σχολείου. Το καθημερινό άγχος της προφορικής όρθιας εξέτασης -όχι για όλους μας- μπροστά από τον πίνακα και οι όμορφοι νομοί της Ελλάδας που ζωγραφίζαμε ξύνοντας τα μολύβια και τριβοντας τα τρίμματα με βαμβάκι ( Να ναι καλά ο Μπ. και η αδελφή του η Λίτσα).

Η τηλεόραση να εισβάλει και να προσφέρει ως θέματα συζήτησης το ποδόσφαιρο και την ελληνική ταινία του Σαββάτου. Η γυμναστική με τον Κουβά στο γήπεδο της Νήαρ-Ηστ , οι νίκες μας στο ποδόσφαιρο, ο "τριπλαδόρος " Μπ. Α , ο τερματοφύλακας Νίκος, ο μεγαλύτερος σε ηλικία Καραγιάννης που στην ΣΤ' βοήθησε στις νίκες και τέλος εγώ ο "αιώνιος" αμυντικός που το 'χα για καμάρι να διώξω την μπάλα πριν περάσει την γραμμή του τέρματος.

Ακόμη, η Αιολία και η Νανά να προβάλουν εκτός των ταινιών της Φίνος-Φιλμς και των Γουέστερν, τις ταινίες Καράτε και το "Αμαρτωλό σπίτι της Αγγέλας". Οι άσπρες κορδέλες και οι μπλε ποδιές των κοριτσιών που εμείς τα αγόρια δεν φορούσαμε στην τελευταία τάξη. Η Μπουκάλα και η Πυθία, στην ΣΤ, με τους ντροπαλούς από μας να φυλάνε τσίλιες μήπως φανεί ο δάσκαλος, αντί να φιλάνε τα κορίτσια .

Τέλος, τα σκετς και τα τραγούδια με την χορωδία του Ε. Πετράκη, τόσο προχωρημένα που κάναμε και δεύτερη φωνή, πρίμο -σεκόντο : "Αχ Πατρίδα μας γλυκειά" , Τη Υπερμάχω Στρατηγώ" , "Η Φλαμουριά" , " Η γεννησή σου Χριστέ" κι άλλα που δεν θυμάμαι. Πάντα με τις ζέστες έρχονταν και οι επίσημες εξετάσεις που ευτυχώς είχαν επιπλέον "Ζητήματα" για να διαλέξεις.

Γεια σου ρε Δημοτικό ! Ότι και να σουν για τον καθένα μας, ήσουν τα δεύτερα έξι χρόνια της ζωής μας.

(ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Χρ.Κ. που μου επέτρεψε την αναδημοσίευση του κειμένου του και μας θύμισε τα παιδικά μας χρόνια)


 

Επιστροφή σε : ΝΕΑ